Show simple item record

Title:

dc.contributor.authorیغمایی, مینوfa_IR
dc.contributor.authorYaghmaee, Minooen_US
dc.date.accessioned2015-01-07T16:13:34Z
dc.date.available2015-01-07T16:13:34Z
dc.date.issued2011-01-01
dc.identifier.urihttp://hdl.handle.net/123456789/18994
dc.description.abstractچکيده: زمينه: همدلی يک ويژگی عمدتاً شناختی است که شامل درک تجربيات، علايق و ديدگاه های افراد ديگر همراه با ظرفيت به مشارکت گذاشتن اين درک است. از آنجا که همدلی سنگ بنای ارتباط پزشک و بيمار هست امروزه تربيت پزشکانی نوع دوست که با دلسوزی و همدلی از بيماران خود مراقبت نمايند يکی از اهداف دانشکده های پزشکی می باشد. هدف از مطالعه: از آنجا که مطالعات در دسترس فعلی در مورد اثر مداخلات بر افزايش همدلی نظر روشنی ندارند اين مطالعه به منظور بررسی تاثير يک دوره داستان خوانی بر ميزان همدلی دانشجويان پزشکی انجام شد. نوع مطالعه: اين مطالعه نيمه تجربی و از نوع nonequivalent group pre-test post- test designاست. روش انجام مطالعه: مطالعه روی 41 دانشجوی داوطلب در دو گروه مورد (16 نفر) و شاهد (25 نفر) انجام شد. در گروه شاهد مداخله ای انجام نشد ولی افراد گروه مورد در يک دوره شامل 10 جلسه 2 ساعته کتاب داستان خوانی شرکت کردند. برای محاسبه ميزان همدلی افراد، هر دو گروه مورد و شاهد در ابتدا و انتهای مطالعه برگردان فارسی پرسش نامه مقياس همدلی جفرسون (ويژه دانشجويان پزشکی و درمانی) را تکميل می کردند. يافته های اصلی: نتايج نشان داد که ميانگين نمره همدلی در ابتدای مطالعه در دو گروه مورد و شاهد به ترتيب 12/78±106/7 و 15/24±105/8 بود که تفاوت معنی داری با هم نداشت (P=0/989) و ميانگين نمره همدلی در دو گروه مورد و شاهد در انتهای مطالعه 11/32±107/6 و 14/04±100/12 بود که هر چند به لحاظ آماری تفاوت معنی داری با هم نداشت (P=0/095) اما از لحاظ عددی قابل توجه بود. نتيجه گيری: احتمالاً شرکت در دوره های کتاب خوانی می تواند از کاهش ميزان همدلی دانشجويان پزشکی در طی دوران تحصيل ممانعت کند. کليد واژه ها: همدلی، ادبيات، دانشجويان پزشکیfa_IR
dc.description.abstractAbstract: Background: Empathy is principally a cognitive feature which includes perception of experiences, interests and viewpoints of other persons and the capacity to share this perception. Since empathy is the cornerstone of communication between patient and physician, nowadays one of the aims of medical schools is to train physicians who take care of their patients with empathy. Aims: Because the present available studies have no obvious opinion about the effect of interventions on empathy, our study was conducted to evaluate the impact of a course of story reading on the rate of empathy in medical students. Study design: This was a semi-experimental and non equivalent group pre-test post-test design study. Methods: The study was conducted on 41 volunteer students who were divided to two case (16 persons) and control (25 persons) groups. No intervention was done in control group but the student in case group participated in a course of story book reading which consisted of ten sessions (each session included two hours ).The Persian translation of Jefferson Scale of Physician Empathy-Student Version/ JESPE-S was used to measure the rate of empathy which was recorded at the beginning and the end of the study . Main results: Findings of this study indicated that the average score of empathy at the beginning of study in case and control group was 106.7±12.78 and 105.8±15.24 respectively and there was not any statistical significant difference between two groups (P=0.989). average score of empathy at the end of study in case and control group was 107.6 ± 11.32 and 100.12 ± 14.04 respectively. Although there was not statistically significant difference in the two groups (P=0.095) but the numerical difference was significant. Conclusion: Probably participation in story reading courses can prevent decreasing of empathy score of medical students during education. Key words: Empathy, Literature, Medical studentsen_US
dc.publisherFMEen_US
dc.subjectسال 90fa_IR
dc.titleتاثير يک دوره داستان خوانی بر ميزان همدلی با بيمار در دانشجويان پزشکیfa_IR
dc.titleTitle:en_US
dc.typeThesisen_US


Files in this item

Thumbnail
Thumbnail

This item appears in the following Collection(s)

Show simple item record